تبليغاتX
تک سفر

تک سفر

به سراغ من اگر میاید,پشت هیچستانم.

 

پشت هیچستان جایی است

 

پشت هیچستان رگهای هوا,پر قاصدهایی است

 

که خبر می ارند,از گل وا شده دور ترین بوته خاک.

 

روی شنها هم,نقش های سم اسبا سواران ظریفی

                                          است که صبح     

به سر تپه معراج شقایق رفتند.

 

پشت هیچستان چتر خواهش باز است:

 

تا نسیم اتشی در بن برگی بدود,

 

زنگ باران به صدا می اید.

ادم این جا تنهاست

 

و در این تنهایی ,سایه نارونی تا ابدیت جاری است.

 

 

 

به سراغ من اگر می ایید

 

نرم و اهسته بیایید,مبادا که ترک بردارد

 

چینی نازک تنهایی من.

+نوشته شده در جمعه هجدهم خرداد 1386ساعت18:6توسط زهرا | |